Stanisław Gogoliński (ur. 1 maja 1888 w majątku Tomaszów Dwór na Wileńszczyźnie, zginął 24 czerwca 1920 w Duniłowiczach) – porucznik pilot i obserwator Wojska Polskiego.
Życiorys Był synem Michała i Pauliny z domu Ostańcewicz. Ukończył gimnazjum w Witebsku. We wrześniu 1907 wstąpił do armii Imperium Rosyjskiego. 6 sierpnia 1910, ukończył Irkucką Szkołę Wojskową, został mianowany podporucznikiem i wcielony do kompanii karabinów maszynowych 141 pułku piechoty. W 1913 awansował na porucznika i został skierowany na oficerski kurs w charakterze instruktora karabinów maszynowych. Był inicjatorem i wykonawcą pierwszego w Rosji strzelania z karabinów maszynowych, z samolotu. Po wybuchu I wojny światowej wziął udział w walkach nad jeziorami mazurskimi. Tam też został wzięty do niewoli niemieckiej i przebywał w niej do rewolucji listopadowej 1918 w Niemczech. Po zwolnieniu z niewoli powrócił do Polski i zgłosił się do Wojska Polskiego.