W rezultacie w czerwcu 1944 r. w Kastorii, Florinie i Edessie (Wodenie) zostały utworzone trzy bataliony ochotnicze. Składały się one z członków milicji VMRO Ohrany, działającej na tych obszarach już od 1941 r. oraz ochotników spośród pro-bułgarskich miejscowych Macedończyków. Kadrę oficerską i podoficerską stanowili działacze VMRO przebywający wcześniej w Bułgarii. Zwierzchność operacyjną nad batalionami sprawowało SD. Wojskowo były podporządkowane dowództwu niemieckiego LXXXXI Korpusu Armijnego. Bułgarskie wojska okupujące północną Grecję i południową Serbię traktowały je jako oddziały sojusznicze.
1 Ochotniczy Batalion VMRO, stacjonujący w Kastorii, był dowodzony przez kpt. Iwana Motikarowa. Jego zastępcą został Hristo Łagadinow. Batalion liczył ok. 500 ludzi uzbrojonych w karabiny ręczne i karabiny maszynowe oraz kilka moździerzy. Stał się najlepszym i elitarnym oddziałem spośród pozostałych batalionów. 3 Ochotniczym Batalionem VMRO w Edessie dowodzili Georgi Dimczew (oficer bułgarskiej armii urodzony w okolicy) i Atanas Paszkow. Oddział liczył ponad 800 ludzi, częściowo aż z rejonów Wardaru. Jako ostatni został sformowany we Florinie 2 Ochotniczy Batalion VMRO. Do połowy sierpnia 1944 r. 1 i 3 Bataliony były już gotowe do walk, podczas gdy tworzenie i szkolenie 2 Batalionu jeszcze trwało.