Aleksander II (gr.Ἀλέξανδρος Β) – król Macedonii z rodu Argeadów.
Życiorys Tuż po objęciu tronu Aleksander musiał opłacić haracz Ilirom by uniknąć ich najazdu na Macedonię, a także oddać im jako zakładnika swojego młodszego brata Filipa. W 369 p.n.e. Aleksander interweniował w Tesalii na rzecz arystokratycznego rodu Aleuadów. Zajął Larissę, gdzie przekazał władze Aleuadom, a także sprzymierzył się z miastem Krannon. Zraził jednak do siebie Tesalów osadzając w obu miastach garnizony macedońskie (być może chciał w ten sposób sprawować kontrolę nad częścią Tesalii). W 368 p.n.e. oburzeni postępowaniem Aleksandra Tesalowie wezwali na pomoc Pelopidasa który przybył na czele beockiej armii i wypędził macedońskie garnizony. W tym samym czasie w Macedonii rozgorzała wojna domowa między Aleksandrem a Ptolemeuszem z Aloros (był on przedstawicielem bocznej linii dynastii, skoligaconym dodatkowo z Aleksandrem małżeństwem z jego siostrą). Pelopidas przybył do Macedonii, pogodził obie strony i zawarł jakieś porozumienie, niewątpliwie korzystne dla Beocji. Jako gwarancje utrzymania pokoju zabrał ze sobą trzydziestu wybitnych Macedończyków w tym młodszego brata Aleksandra Filipa który powrócił od Ilirów. Aleksander jako pierwszy władca podjął próbę wzmocnienia państwa po kilkudziesięciu latach chaosu i walk o tron.