i rzucili się do ucieczki. Część oddziałów natomiast, widząc nieznane sobie mundury innych jednostek, otworzyła do nich bratobójczy ogień myśląc, że to rzeczywiście Turcy. Ostatecznie cała armia w panice wycofała się, a cesarz Józef z najwyższym trudem zdołał ocaleć, unikając stratowania, utonięcia i przypadkowej kuli.
Skutki Dwa dni później do Karánsebes wkroczył wielki wezyr ze swoją armią, nie napotykając żadnego oporu. Ku jego zdziwieniu, armii habsburskiej nie było nigdzie w pobliżu. Natomiast w okolicy mostu i na drugim brzegu znaleziono blisko 10 tysięcy poległych i rannych żołnierzy Józefa II, których wezyr kazał natychmiast pozbawić głów (za każdą była nagroda 10 dukatów).
W sumie przed i w trakcie „bitwy, której nie było” Józef II utracił około 44 tysięcy ludzi (33 tysiące zmarło przed bitwą w wyniku chorób i waśni między nacjami), sułtan natomiast odniósł największe zwycięstwo w czasie swojego panowania (1774–1789). Jedynie dzięki odwadze i poświęceniu regimentu kawalerii hrabiego Kinsky’ego armia Józefa II nie została starta w proch przez ścigających Turków.
Przypisy
Bibliografia
Bitwa pod Karánsebes Kategoria:Bitwy Imperium Osmańskiego Kategoria:Bitwy w 1788 Kategoria:Bitwy w historii Austrii Kategoria:Bratobójczy ogień Bitwa Bitwa pod Karánsebes