Tam rozpoczął działalność w ZWZ-AK, początkowo w charakterze komendanta powiatu Hrubieszów. W styczniu 1941 objął zastępstwo dowódcy 7 pułku piechoty Legionów AK „Garłuch” oraz dowództwo I baonu (pseudonim „Kola” i „Gajowy” na użytek wewnętrzny i „Odyniec” w ewidencji Okręgu AK). Awansowany do stopnia majora rozkazem Komendanta Sił Zbrojnych w Kraju z dnia 11 listopada 1943 roku. Funkcję zastępcy dowódcy pełnił do końca 1944 roku, także podczas powstania warszawskiego. W grudniu 1944 aresztowany i torturowany przez Gestapo (wobec wycofywania się oddziałów niemieckich – wykupiony staraniem dowództwa pułku). W styczniu 1945 roku aresztowany w pociągu z Podkowy Leśnej do Częstochowy (podczas przewożenia radiostacji) i osadzony w obozie w Lichterfelde-Süd w Niemczech (od stycznia do końca kwietnia 1945). Po wojnie był pracownikiem umysłowym w różnych zakładach pracy w Bielawie i Jodłowniku.
Ożeniony z Marią Nadzieją z Jodko-Wojtkiewiczów, był ojcem Natalii (ur. 1924).
Awanse podporucznik – 22 czerwca 1922. kapitan – 19 marca 1928 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 243. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (trzykrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (5 kwietnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 81, poz.