Sukcesja Apostolska Biskupów W głównych tradycjach chrześcijańskich biskupi są uważani za kontynuatorów misji apostołów. Na tym polega ich główna teologiczna funkcja. Aby biskup był następcą apostołów musi zostać wyświęcony w sposób ważny, czyli przez nałożenie rąk przynajmniej jednego biskupa wyświęconego w sposób ważny.
Doktryna katolicka wymaga „zgody papieża”. Po odczytaniu papieskiej bulli nominacyjnej; ręce nakłada przynajmniej trzech biskupów (konsekrator i dwóch współkonsekratorów). Doktryna prawosławna też wymaga nałożenia rąk przez trzech biskupów.
Funkcjonowanie sukcesji apostolskiej polega na tym, że pomiędzy danym biskupem a apostołami jest nieprzerwany ciąg ważnych święceń. Sukcesję apostolską zachowały Kościoły katolicki, prawosławny, starokatolickie, orientalne oraz Kościół Szwecji.
Mimo że Kościół anglikański twierdzi, iż zachował sukcesję apostolską, to jednak papież Leon XIII Listem apostolskim Apostolicae curae ogłosił święcenia wyższe udzielone w Kościele anglikańskim za nieważne, a sukcesje apostolską za przerwaną.