Paweł Ossowski (ur. 9 grudnia 1878 w Śliwicach, zm. na jesieni 1939 w Barbarce) – polski adwokat, doktor prawa, działacz społeczny i narodowy, starosta chełmiński, senator II kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego.
Życiorys thumb|Willa Ossowskiego w Toruniu W 1900 ukończył gimnazjum w Chełmnie. Jako uczeń gimnazjum należał do stowarzyszenia filomatów. Studiował prawo na Uniwersytetach w Berlinie, Monachium i Bonn, uczęszczał również na wykłady z ekonomii i filozofii. W latach 1903–1904 odbył służbę wojskową. W 1904 w Rostocku obronił doktorat z prawa. Należał do Towarzystwa Naukowego w Berlinie. W latach 1900-1901 prowadził tajną szkołę języka polskiego w tym mieście. Podczas zaborów był karany za publiczne wystąpienia w języku polskim.
W latach 1905–1909 odbywał praktyki jako referendarz sądowy w obwodzie Sądu Apelacyjnego w Kolonii, w 1909 roku został asesorem sądowym. W 1910 roku w Chełmnie rozpoczął samodzielną praktykę adwokacką. W 1912 roku został wicepatronem Związku Towarzystw Czytelni Ludowych na Prusy Zachodnie. Należał również do Towarzystwa Naukowego w Toruniu oraz Pomorskiego Towarzystwa Pomocy Naukowej.
W czasie I wojny światowej walczył jako oficer w armii niemieckiej, dwukrotnie odniósł ranny. Awansował do stopnia porucznika.