Jeden test będzie badał parametry ablatora, a drugi będzie lotem długodystansowym badającym wpływ nagrzewania na ablator i struktury wspomagające 14 kwietnia 1964 – FIRE 1 – wystrzelony rakietą Atlas D 14 kwietnia 1964 o godz. 21:42 ze stanowiska nr 12 Centrum Lotów Kosmicznych imienia Johna F. Kennedy’ego Model został wystrzelony ponad atmosferę, a powracając do atmosfery został dodatkowo przyspieszony do prędkości 40 501 km/h przez rakietę Antares 2 (rakieta pracowała 30 sekund). Dane o temperaturze przesyłane były na Ziemię radiowo. Maksymalna temperatura powierzchni statku osiągnęła 11 400 K. Około 32 minut po starcie statek spadł do Oceanu Atlantyckiego. 22 maja 1965 – FIRE 2 – wystrzelony rakietą Atlas D 22 maja 1965 o godz. 21:55 ze stanowiska nr 12 Centrum Lotów Kosmicznych imienia Johna F. Kennedy’ego Podobnie jak w poprzednim locie, kapsuła została przyspieszona rakietą Antares 2 (odpalenie w 26. minucie lotu). Kapsuła weszła w atmosferę z prędkością 40 877 km/h, a maksymalna temperatura powierzchni statku osiągnęła 11 206 K. Sześć minut później spadła do Atlantyku, 8256 km na południowy wschód od Florydy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Program FIRE · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.