Powieści Jako rozwijający się organizm powieści Gazdanowa dzielą się na dwie grupy, odpowiadające dwóm okresom twórczości pisarza: rosyjskie powieści i powieści francuskie. Różnica w ich powstawaniu daje podstawy do wniosku o dwuetapowości formowania się autorskiego, twórczego zadania. W większości rosyjskich powieści wewnętrzną fabułę stanowi strategia awanturnicza, wyrażająca wczesny okres doświadczenia życiowego bohatera – wędrowca, charakteryzującego się wielością przydarzających się mu przygód i odczuć. Ich kręta fabuła tworzy odpowiadający typ narracji wyrażony w otwartości i improwizacji. Cechy, które wyróżniają powieści Gazdanowa od wielu innych współczesnych mu młodych i dojrzałych pisarzy to niezwykła lakoniczność, odejście od tradycyjnej formy powieści (kiedy jest wstęp, kulminacja, rozwiązanie, wyraźnie zarysowana fabuła), jak największe zbliżenie do życia, objęcie dużej ilości społecznych problemów, życia duchowego, głęboki psychologizm, genetyczny związek z filozoficznymi, religijnymi, etnicznymi poszukiwaniami poprzednich pokoleń.