Janusz Jaroń, właśc. Janusz Machowski (ur. 3 lipca 1907 w Krzeszowicach, zm. 31 lipca 1960 w Warszawie) – polski aktor filmowy i teatralny.
Życiorys mały|Grób Janusza Jaronia na cmentarzu Bródnowskim Urodził się w rodzinie Jana i Marii (zm. 1954) Machowskich. Ukończył gimnazjum, następnie uczył się w prywatnej szkole dramatycznej. W 1928 zdał egzamin aktorski przed Komisją ZASP. Na scenie zadebiutował w 1928, w filmie w 1938. Występował w Teatrze Miejskim w Toruniu (1928–1932), Teatrze Wołyńskim w Łucku (1932–1934), Teatrze Polskim w Poznaniu (1934–1935), Teatrze Letnim w Warszawie (sezon 1937/38), Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (sezon 1938/39).
Podczas okupacji niemieckiej pracował jako ekspedient i magazynier.
W latach 1946–1949 grał w Teatrze Kameralnym w Łodzi, potem wraz z zespołem przeniósł się do Warszawy do Teatru Współczesnego, w którym pozostał do 1958. Od 1958 należał do zespołu Teatru Polskiego. Od 1949 występował w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia, od 1956 w spektaklach Teatru Telewizji.
19 stycznia 1955 na wniosek Ministra Kultury i Sztuki został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r.