Brytyjczycy przychylili się do tej prośby, wyłączając z operacji doświadczoną brytyjską 3 Dywizję Piechoty. Zmiana ta została sfinalizowana dopiero 27 kwietnia 1943 roku, kiedy gen. por. Andrew McNaughton, dowodzący wówczas kanadyjską 1 Armią w Wielkiej Brytanii, uznał operację Husky za wykonalne przedsięwzięcie militarne i zgodził się na wydzielenie zarówno kanadyjskiej 1 Dywizji Piechoty, jak i kanadyjskiej 1 Brygady Pancernej. Dywizja „Red Patch” została włączona do XXX Korpusu Leese’a, stając się częścią brytyjskiej 8 Armii.
Oprócz desantów morskich, miały zostać przeprowadzone operacje powietrznodesantowe, aby wesprzeć Zachodnią i Wschodnią Grupę Zadaniową. Na wschodzie brytyjska 1 Dywizja Powietrznodesantowa, dowodzona przez gen. mjr. George’a F. Hopkinsona, miała zająć kluczowe mosty i wzniesienia, aby wesprzeć brytyjską 8 Armię. Pierwotny plan zakładał, że amerykańska 82 Dywizja Powietrznodesantowa, dowodzona przez gen. mjr. Matthew Ridgwaya, miała pozostać w Tunezji jako taktyczna rezerwa.