Publikował na łamach „Gazety Sądowej Warszawskiej”. Był aktywnym działaczem społecznym w Radomiu i Warszawie. Aktywność tę kontynuował następnie w Moskwie wśród mieszkających tam Polaków, gdzie przebywał po ewakuacji do tego miasta zarządu Zakładów Żyrardowskich, których był radcą prawnym. W Moskwie uczestniczył w organizowaniu polskiej szkoły i czytelni oraz opieki nad zabytkami. W 1916 r. został mianowany przez Aleksandra Lednickiego komisarzem ochrony zabytków. Od maja do sierpnia 1918 r. pracował jako radca prawny przedstawicielstwa Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego w Moskwie.
Po powrocie do kraju został mianowany 9 listopada 1918 r. prokuratorem sądu okręgowego w Radomiu.
II Rzeczpospolita W odrodzonej Polsce, 16 stycznia 1919 r. został podprokuratorem w Izbie Karnej Sądu Najwyższego. W maju tego samego roku przeszedł do Warszawskiej Izby Kontroli (25 czerwca 1920 r. został prezesem.