Bronisław Lubański (ur. 10 kwietnia 1901 we wsi Wołosówka, powiat Żytomierz, zm. 2 sierpnia 1920 w Platerowie k. Siedlec) – podporucznik Wojsk Aeronautycznych II RP, uczestnik powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Antoniego i Feliksy z Żochowskich. W 1918 ukończył szkołę średnią handlową w Winnicy. Na początku marca 1919 wyjechał do Poznania. Tutaj rozpoczął studia na Uniwersytecie. W czerwcu wstąpił ochotniczo do Armii Wielkopolskiej i został przydzielony do Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej w Poznaniu. 28 września 1919 ukończył I kurs Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej i w stopniu sierżanta wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu. W październiku tego roku został mianowany podporucznikiem. 22 lutego 1920 w składzie II batalionu aeronautycznego został skierowany na front wojny polsko-bolszewickiej. Dowodził 3 polową kompanią aeronautyczną.
12 czerwca 1920 o godz. 7.20 prowadząc razem z ppor. Marianem Trawińskim, z balonu na wysokości 1 025 m, obserwację przeprawy bolszewików przez Dniepr został zaatakowany i ostrzelany przez bolszewicki aeroplan.