Pontony typu Cumberland – rodzaj mostów pontonowych wynalezionych i wprowadzonych do użycia pod koniec wojny secesyjnej dla ułatwienia poruszania się sił armii Unii podczas forsowania rzek na południu i południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych, szczególnie na obszarze stanów Tennessee i Georgia.
Pierwsze mosty pontonowe w czasie wojny secesyjnej były ciężkie, niezgrabne, a ponadto wymagające wyjątkowo długich wozów, którymi należało je dostarczyć do miejsca zwodowania w celu zbudowania przeprawy. W użyciu były dwa typy pontonów: zaprojektowane przez Francuzów jeszcze w okresie wojen napoleońskich drewniane bateau (przez wojsko nazywane „pontonami z Cincinnati”) i rosyjskie pontony kryte impregnowanym brezentem. Łodzie obu typów miały po 7 metrów długości i wymagały sporo czasu potrzebnego do złożenia i zwodowania; kilku ludzi musiało pracować przy zdjęciu sekcji takiego pontonu z wozu lub wagonu, a następnie przy połączeniu ich razem dla uzyskania sekcji mostuPartridge, s. 630..