andtypicus (Satunin, 1908)) S. p. pygmaeus (Pallas, 1778) – typowa lokalizacja: dolny bieg rzeki Ural, Indersk (synonimy: S. arenicola (Rall, 1935), S. binominatus (Ellerman, 1940), S. ellermani (Harris, 1944), S. flavescens (Pallas, 1779), S. orlovi (Ellerman, 1940), S. pallidus (Orlov i Fenyuk, 1927), S. planicola (Satunin, 1909), S. ralli (Heptner, 1948), S. satunini (Sveridenko, 1922) i S. andsaturatus (Ognev, 1947))
Morfologia Suseł karłowaty jest gryzoniem średniej wielkości. Tułów wraz z głową osiąga 25 cm długości, a ogon 5 cm. Wybarwienie grzbietu szarawe, z rudym odcieniem. Sierść pokrywają jaśniejsze kropki. Część brzuszna ubarwiona na jasno.
Tryb życia Wiedzie naziemny, dzienny tryb życia. Zimą i latem zapada w okresowy sen. Mieszka w koloniach. Samica rodzi raz w roku 5-8 młodych. Jest poważnym szkodnikiem upraw rolnych.
Rozmieszczenie geograficzne Zamieszkuje wschodnią Europę i zachodnią Azję: w rejonie Dniepru na Ukrainie, Powołże i Kaukaz Północny w Rosji, natomiast przeważająca część zakresu w Azji Środkowej obejmuje tereny Kazachstanu – do jeziora Aralskiego na wschodzie. Suseł karłowaty zamieszkuje tereny na wysokości 400–500 m n.p.m..