Zagrożenia Największym zagrożeniem dla legwana wityjskiego jest utrata siedlisk z powodu pożarów, burz, rozwoju rolnictwa i konkurencji ze strony zdziczałych kóz. Kozy zostały przywiezione na Yadua Taba w 1972, w późnych latach 70. XX wieku doliczono się ponad 200 osobników. Roślinność na wyspie została w tym czasie poważnie uszczuplona z powodu intensywnego wypasu. Po odkryciu legwana wityjskiego wyspa została ogłoszona azylem, część kóz została usunięta. W rezultacie suchy las na wyspie w znacznym stopniu odzyskał dawny obszar i jest najlepszym przykładem tej formacji roślinnej na Oceanie Spokojnym. Inwazja drzew z rodzaju Leucaena zagraża odrodzeniu występujących naturalnie drzew będących pożywieniem dla legwanów, ale rząd Fidżi podjął kroki zmierzające do ich wykorzenienia.
Drugorzędnym zagrożeniem są sprowadzone drapieżniki (szczury, mangusty i koty), które polują na legwany i zjadają ich jaja. Co więcej, na legwana wityjskiego polowano jako na źródło pożywienia i dla nielegalnego handlu zwierzętami egzotycznymi.