Ulg dla Poddanych (w 1670) Kongregacji Indeksu (1671–1698, jako prefekt) Kongregacji ds. Brzegów Tybru (1671–1698, jako kamerling) Trybunale Apostolskiej Sygnatury Łaski (1674–1698) Kongregacji ds. Dróg (1674–1698) Kongregacji ds. Stanu Zakonnego (1676–1698) Kongregacji ds. Wizytacji Apostolskich (1676–1698) Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników (w latach 1682–1684)
Liczne stanowiska kardynał wykorzystał do wzbogacenia się, wielkie sumy wydał na budowę okazałego pałacu rodowego w Rzymie. Niepopularny, pozostał jednak w Kurii Rzymskiej także po śmierci protektora. W latach 1678–1679 sprawował kadencyjną funkcję kamerlinga Kolegium Kardynalskiego. Na konklawe 1691 był poważnym kandydatem na papieża. W 1689 został promowany na kardynała biskupa, kolejno diecezji Sabina (1689–1691), Palestrina (1691–1698) i Porto e Santa Rufina (1698). Od 1693 był archiprezbiterem bazyliki laterańskiej.
Zmarł nagle w Rzymie jako subdziekan Kolegium Kardynałów i został pochowany w rzymskim kościele S. Maria in Campitelli.
Jego osoba jest ważna dla Kościoła Rzymskokatolickiego nie ze względu na jakieś nadzwyczajne osiągnięcia lub biografię ale raczej na fakt, że prawie wszyscy (91%) biskupi Kościoła Rzymskokatolickiego w sukcesji apostolskiej mają jego jako poprzednika.