Można więc wyciągnąć wniosek, że jednym ze sposobów Jana von Wegelebena na opanowanie trudnej sytuacji była próba uzależnienie lojalnych mieszkańców podbitych terenów i tym samym odciągniecie ich od działań wojennych wymierzonych przeciwko zakonowi.
Jan von Wegeleben opuścił Prusy wraz z wielkim mistrzem Anno von Sangerhausenem na początku 1264 r. udając się Niemiec. Najprawdopodobniej na urząd mistrza krajowego w Prusach powrócił na krótko w 1266 roku. Źródła podają, że w tym czasie na czele pruskiej prowincji stał brat Jan.
W roku 1276 udał się do Ziemi Świętej w celu uzyskania zgody wielkiego mistrza Hartmanna von Heldrungen na transakcje przeprowadzaną pomiędzy biskupem sambijskim Krystianem a komendą w Młynarach (niem. Mühlhausen). Źródła nic nie wspominają o jego późniejszym życiu ani o dacie śmierci
Bibliografia Maciej Dorna Bracia zakonu krzyżackiego w Prusach w latach 1228-1309, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2004, str. 248-249.
Wegeleben, Jan von Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Nieznana data śmierci