Piotr Kołodziejczyk (ur. 24 grudnia 1954 w Poznaniu) – polski urzędnik państwowy i samorządowy, działacz opozycji w okresie PRL, w latach 1997–2001 podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej, w latach 2010–2011 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, w latach 2011–2012 podsekretarz stanu w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji.
Życiorys Ukończył w 1978 studia na Politechnice Poznańskiej. Do 1990 był zatrudniony w poznańskim Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Pojazdów Szynowych.
W 1980 przystąpił do „Solidarności”, był jednym z założycieli związku w swoim miejscu pracy. Organizował jego struktury w przedsiębiorstwach na terenie województwa poznańskiego. Po pierwszym zjeździe delegatów został członkiem zarządu Regionu Wielkopolska. Po wprowadzeniu stanu wojennego kontynuował działalność w niejawnych strukturach związku, zajmował się kolportażem wydawnictw podziemnych, współpracował m.in. z „Obserwatorem Wielkopolskim”.
W 1982 został tymczasowo aresztowany, w procesie politycznym w 1983 skazano go na karę ośmiu miesięcy pozbawienia wolności. Po zwolnieniu m.in.