Leon Jabłonowski herbu Grzymała (ur. ok. 1796, zm. 1844) – dziedzic dóbr lubieńskich, odrzykońskich, Bratkówki, Krościenka Wyżnego, Czarnorzek, Krasnego, dowódca oddziału w powstaniu napoleońskim w 1809 r., szwagier komediopisarza Aleksandra Fredry.
Życiorys Pochodził z książęcego rodu. Jego babką była księżna Katarzyna Ossolińska (zm. 1796).
Jego ojcem był Józef Jabłonowski herbu Grzymała, (zm. 1821), starosta korsuński i wiślicki, dziedzic połowy zamku kamienieckiego – teść Aleksandra Fredry – autora Zemsty. Wyprowadził się w 1796 r. z Odrzykonia do Krościenka Wyżnego.
Jego braćmi byli; Franciszek Jabłonowski (zm. 1831) – ożeniony z Elżbietą Bratkowską, h. Świnka – córką Józefa Bratkowskiego – miecznika galicyjskiego. Kazimierz Jabłonowski (zm. 1842) – właściciel Dubanowicz, ożeniony z Katarzyną Bratkowską - siostrą Elżbiety. Ludwik Jabłonowski Józef – pamiętnikarz (Złote czasy i wywczasy), oficer 5-go pułku ułanów WP, powstaniec listopadowy, członek stanów galicyjskich, ożeniony z Franciszką Włodek. Miał też siostrę Zofię (ur. 1798), którą poślubił w 1814 r. Stanisław Skarbek – tajny radca austriacki, założyciel teatru we Lwowie, a po rozwodzie, wyszła za mąż 9 listopada 1828 w Korczynie, za Aleksandra Fredrę – komediopisarza.