Szturmowe Oddziały Gwardii Hlinki (, POHG) – elitarne oddziały zbrojne paramilitarnej Gwardii Hlinki podczas II wojny światowej.
Historia Szturmowe Oddziały Gwardii Hlinki powstały 8 września 1941 r. Były to specjalne oddziały Gwardii Hlinki, których członkowie byli przeszkoleni przez SS w Niemczech. Do poszczególnych oddziałów byli przydzieleni oficerowie SS jako doradcy. Rekrutowały się one z najbardziej fanatycznych i wiernych członków Gwardii Hlinki. Ich zadaniem był udział w prześladowaniach ludności żydowskiej na Słowacji, a w późniejszym okresie zwalczanie partyzantki wespół z oddziałami niemieckimi.
Po wybuchu słowackiego powstania narodowego 29 sierpnia 1944 r., Niemcy na początku września tego roku dozbroili i wyposażyli je, a następnie skierowali do walki z powstańcami. Dopuściły się one wielu zbrodni na swoich pobratymcach. Oddziały POHG, zorganizowane w kompanie i bataliony polowe, osiągnęły ogółem liczebność ok. 3,5–5 tys. ludzi. Na ich czele stał gen. Otomar Kubala. Spośród ich członków rekrutowały się inne kolaboracyjne oddziały zbrojne do zadań specjalnych, jak Abwehrgruppe 218 (Kampfgruppe „Edelweiß”), czy SS-Jagdgruppe 232 „Slowakei”.