W starożytnym Rzymie w odniesieniu do konstrukcji murów używano określenia opus, w związku z czym wyróżnia się: opus incertum – nieregularne ciosy kamienne, układane w warstwy nierówne pod względem wysokości; opus reticulatum (układ sieciowy) – ciosy w postaci sześcianów ułożonych skośnie względem powierzchni gruntu, przez co przypominają romby; opus spicatum („w jodełkę”) – ciosy ułożone skośnie dłuższymi bokami, przy czym dwie warstwy tworzą wzór przypominający choinkę; opus isodomum – o ciosach w miarę regularnych, układanych w warstwy równe, o zbliżonej wysokości; opus quadratum – ciosy w postaci sześcianów bądź prostopadłościanów ułożonych podstawą równolegle do powierzchni gruntu.
Wątki mieszane: opus listatum (mixtum) – ciosy kamienne przekładane cegłami opus pseudoisodomum – z wypełnieniem drobnymi kamieniami opus caementicum – z wypełnieniem drobnym kamieniem zalanym zaprawą
Wątki kamienne w budownictwie średniowiecznym grand appareil – z regularnych ciosów petit appareil – z ciosów obrobionych jedynie dla wykonania głównych elementów konstrukcyjnych, gdy resztę muru stanowi drobny, małoobrobiony kamień
Wątki ceglane w budownictwie średniowiecznym opus emplectum – ze starannym oblicowaniem obustronnym muru, a środkiem wypełnionym mieszaniną wapna, gruzu i kamienia.
Zobacz też opus signinum
Przypisy
Kategoria:Detale architektoniczne