Stanisław Ziemecki, początkowo Stanisław Landau (ur. 11 kwietnia 1881 w Warszawie, zm. 19 stycznia 1956) – polski fizyk, rektor Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Lublinie w latach 1953–1956.
Życiorys Pochodził z rodziny inteligenckiej, był synem i wnukiem znanych lekarzy. Początkowo używał nazwiska Landau. W 1898 ukończył Gimnazjum Filologiczne im. Mikołaja Reja w Warszawie i podjął studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Nie ukończył jednak medycyny, w trakcie II roku studiów przeniósł się na Wydział Przyrodniczy. W 1904 uzyskał stopień kandydata nauk przyrodniczych, specjalizując się w fizyce. Obronił pracę dotyczącą własności optycznych kryształów dwuosiowych, opracowaną pod kierunkiem prof. Georga Wulffa (uznanego krystalografa pochodzenia rosyjskiego). Na uniwersytetach w Genewie i Getyndze kontynuował edukację w zakresie matematyki, mechaniki i fizyki.
W 1909 został profesorem i kierownikiem laboratorium w Szkole Mechaniczno-Technicznej H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie. Lata międzywojenne spędził jako docent i profesor w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, gdzie organizował nauczanie fizyki. W 1926 r.