Wrócił do kraju, tak jak inni przedwojenni pracownicy spółdzielni: Karol Łukosz, Korneliusz Madzia i Karol Kisza. Wrócił też do pracy w spółdzielni, najpierw w charakterze zaopatrzeniowca, a następnie magazyniera. Działał w Związku Zawodowym Pracowników Spółdzielczych, a przez jedną kadencję był przewodniczącym Rady Zakładowej. Poza tym, był głównym organizatorem wycieczek spółdzielców z regionu na mecze piłkarskie.
W 1956 przeprowadził się do mieszkania służbowego (do tzw. „Pustelnikówki”) przy ul. 22 Lipca (ob. ul. Daszyńskiego) w Ustroniu. Po zlikwidowaniu w spółdzielniach działów transportowych i utworzeniu Spółdzielni Usług Transportowych, został w 1961 przeniesiony służbowo na kierownika filii w Ustroniu. Pracował w Domu Spółdzielczym przy ul. Partyzantów 1, oddanym uroczyście do użytku jeszcze przed wojną (28 czerwca 1931).
Otrzymał odznakę Zasłużonego Działacza Ruchu Spółdzielczego. Przyjaźnił się m.in. z Robertem GrünkrautemRobert Grünkraut (1905-1965) zesłany na Syberię, żołnierz Armii Andersa, uczestnik bitwy pod Monte Cassino, po wojnie został kierownikiem masarni Spółdzielni Spożywców w Ustroniu. (więcej w: Pamiętnik Ustroński – rocznik 8, red. J. Pilch, Towarzystwo Miłośników Ustronia, Ustroń 1995, s.13-45). i Franciszkiem Zawadą.