Był on zwolennikiem utrzymania pokoju, twierdził, że „nie można sformułować trzeźwej polityki narodowej, wzbudzając silne emocje”.
3 kwietnia 1941 Maček przyjął przedstawiciela III Rzeszy Ribbentropa, który zaoferował mu pomoc w odłączeniu Chorwacji od Jugosławii. Gdy odmówił, Niemcy oferowali wsparcie ruchowi ultranacjonalistycznemu Ustaszów. Mimo iż wielokrotnie próbowano rozmawiać z Mačkiem, konsekwentnie odmawiał on wzięcia czynnego udziału w życiu politycznym. Po niemieckim ataku na Jugosławię w 1941 ograniczono działalność Mačka, a następnie został on osadzony w obozie koncentracyjnym w Jasenovcu.
Odmawiając udzielenia poparcia zarówno Ante Paveliciowi, jak i później Josipowi Brozowi Ticie, Maček w 1945 roku jako przeciwnik komunizmu wyjechał do Francji, a następnie do USA. Zmarł w zapomnieniu w Waszyngtonie. 15 maja 1996 jego szczątki przewieziono do ojczyzny i pochowano na Cmentarzu Mirogoj w Zagrzebiu.
Odznaczenia Wielki Order Króla Dmitara Zvonimira (pośmiertnie, 2004)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Zagrzebiu Kategoria:Politycy Chorwackiej Partii Chłopskiej Kategoria:Chorwaccy politycy Kategoria:Chorwaccy sędziowie Kategoria:Odznaczeni Wielkim Orderem Króla Dmitara Zvonimira Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry) Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Więźniowie polityczni w Jugosławii Kategoria:Zmarli w 1964 Kategoria:Jugosłowiańscy parlamentarzyści