2) ochrona mienia Uniwersytetu Jagiellońskiego i dóbr kultury polskiej oraz monitorowanie aktów destrukcji i wywożenia majątku ruchomego. Ocalałe w prywatnych zbiorach dokumenty dowodzą, że Małecki wraz z zespołem polskich pracowników IDO zbierał dane wewnątrz niemieckiej placówki i redagował meldunki celem wyjaśnienia statusu i racji bytu Polaków w IDO – wobec wątpliwości budzących się w organach Polskiego Państwa Podziemnego, odległych i nieznających sytuacji bliżejT. Bałuk-Ulewiczowa, Wyzwolić się z błędnego koła (…), s. 15–103 i facsimilia dokumentów.. Wyciąg z meldunków M. Małeckiego trafił do tzw. Archiwum Bienia, opublikowanego w 2001 r., krótko przed wybuchem kampanii oszczerstw z 2002-2003, lecz niedostrzeżonego (!) przez jej organizatorówArchiwum Adama Bienia (…), Dokument 20 (19. VIII. 1943)..
23 października 2007 większość kolekcji „Sektion Rassen und Volkstumsforschung” została przekazana przez władze Smithsonian Institution stronie polskiej, w obecności prezydenta RP w Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku, jako dar dla Uniwersytetu Jagiellońskiego.