Słonecznica wąskolistna, słonecznica czterodzielna, lepnica wąskolistna (Heliosperma pusillum (Waldst. & Kit.) Rchb.) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych. Występuje w górach południowej i środkowej Europy – na północy sięgając po Tatry, na zachodzie po Góry Kantabryjskie, na południu po Sycylię, na wschodzie po Karpaty. Jest jedynym rodzimym przedstawicielem rodzaju słonecznica w Polsce, znanym tylko z Tatr.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiat Pokrój Roślina z licznymi cienkimi i płożącymi się pędami płonnymi oraz podnoszącymi się, również cienkimi łodygami kwiatowymi, tworząca luźne darnie. Wysokość do 20 (30) cm. Pędy są nagie lub niemal nagie, w górnej części nieco lepkie.
Liście Ulistnienie nakrzyżległe, blaszki są niemal równowąskie (tylko dolne nieco łopatkowato rozszerzone na końcach), 1-nerwowe, orzęsione u nasady, o szerokości ok. 1 mm do 2,5 mm i o długości do 2,5 cm. Od kształtu liści pochodzi polska nazwa gatunkowa tej rośliny.
Kwiaty Nieliczne, zebrane w wierzchotkę. Są białe lub różowe, 5-krotne z przykoronkiem. Kielich dzwonkowaty, płatki korony drobne, 4-ząbkowe (czasami tylko wycięte) z nagim paznokciem. Wewnątrz korony 1 słupek z 3 znamionami i 10 pręcików.