Słonecznica (Heliosperma (Rchb.) Rchb.) – rodzaj roślin z rodziny goździkowatych. Obejmuje ok. 10 gatunków diploidalnych (2n = 24) występujących w górach południowo-wschodniej i środkowej Europy. Większość gatunków ma drobne zasięgi w górach Półwyspu Bałkańskiego. Dwa gatunki występują w Alpach. Jedynie słonecznica wąskolistna H. pusillum jest szerzej rozprzestrzeniona, sięgając po Tatry na północy, Góry Kantabryjskie na zachodzie i Sycylię na południu. Gatunek ten jest jedynym przedstawicielem rodzaju w Polsce (wymienianym zwykle pod nazwą H. quadridentatum).

Rośliny z tego rodzaju są roślinami wysokogórskimi (oreofitami). Bywają uprawiane, choć raczej rzadko. W Polsce spotykana bywa w uprawie słonecznica alpejska H. alpestre.

Morfologia Pokrój Niewysokie (do 30 cm wysokości), kępiaste byliny, nasady pędów u niektórych gatunków drewniejące. Liście Naprzeciwległe, mięsiste lub cienkie, nagie lub owłosione, czasem ogruczolone. Kwiaty Osadzone na długich szypułkach, zebrane w luźne, szczytowe wierzchotki. Kielich od 3 do 10 mm długości. Płatki białe lub zaróżowione, ząbkowane lub klapowane. Owoce Jajowate torebki o długości 5–8 mm, osadzone na karpoforze o długości od 1 do 5 mm.