Ulica Świętych Cyryla i Metodego – ulica w dzielnicy Praga-Północ w Warszawie.

Historia Ulica powstała około 1868 wraz z budową soboru metropolitalnego Świętej Równej Apostołom Marii Magdaleny przy ówczesnej ulicy Zygmuntowskiej (obecnie aleja „Solidarności” 52). Zieleniec otaczający świątynię od północy miała ograniczać ulica upamiętniająca świętych Cyryla i Metodego − pochodzących z Salonik misjonarzy wschodniego chrześcijaństwa z IX wieku. W 1871 cerkiew została rozbudowana o plebanię stojąca frontem do ul. Zygmuntowskiej, której tylne zabudowania długo stanowiły jedyną zabudowę ulicy. Przeciwną stronę ulicy zajmowały tereny należące do armii rosyjskiej, m.in. na wysokości cerkwi wytyczono plac apelowy otoczony drewnianymi barakami koszar.

W latach 1927–1930 pod nr 4 wzniesiono budynek z przeznaczeniem na internat studentów Studium Teologii Prawosławnej Uniwersytetu Warszawskiego. Jesienią 1944 został zajęty przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego i stał się miejscem przesłuchań i tortur żołnierzy Polski Podziemnej, co upamiętnia tablica umieszczona na fasadzie budynku. Z tego okresu pochodzi także popularne powiedzenie: Cyryl jak Cyryl, ale te metody... Później w budynku mieściła się Komenda MO Dzielnicy Praga-Północ, a następnie VI Komenda Rejonowa Policji. Budynek zwrócono Cerkwi w lutym 2010.