Liczebność całej formacji latem 1944 r. osiągnęła ogółem ok. 12 tys. ludzi. Współdziałały one z Ochotniczymi Batalionami VMRO, które powstały na pocz. 1944 r. w Kastorii, Edessie i Florinie (częściowo spośród członków miejscowych oddziałów Ohrany). Przywódca VMRO, Iwan Michajłow, w czerwcu 1944 r. chciał na bazie batalionów VMRO i oddziałów Ohrany sformować ochotniczy korpus wojskowy, mający być zaczątkiem sił zbrojnych niezależnej Macedonii, ale nie zgodzili się na to Niemcy. Bataliony VMRO i oddziały Ohrany (zreorganizowane i dozbrojone przez Niemców) toczyły coraz cięższe i krwawe walki z lewicową partyzantką grecką i macedońską. Wiele z nich zostało zniszczonych (m.in. dwie kompanie podczas ataku oddziałów ELAS na Edessę), część zmuszonych do wycofania się. Ponadto brały udział w niemieckich operacjach antypartyzanckich, w wyniku których poniosły dalsze straty. Po przejściu Bułgarii na stronę aliantów, a następnie opuszczeniu Grecji przez niemieckie wojska okupacyjne Ohrana straciła swoich protektorów. Ostatnie oddziały Ohrany zostały rozbite do końca 1944 r.