Zakłada się istnienie wspólnego podłoża genetycznego mutyzmu i fobii społecznej. W niedużych badaniach wykazano, że rodzice dzieci z mutyzmem wybiórczym, sami częściej cierpieli z powodu tego zaburzenia lub fobii społecznej. Część dzieci z mutyzmem wybiórczym może również częściej cierpieć z powodu opóźnień w rozwoju, zaburzeń rozwojowych lub mowy.
Obraz zaburzenia i diagnoza Dzieci dotknięte mutyzmem wybiórczym, nie inicjują mowy, ani nie odpowiadają, gdy mówią do nich osoby, przy których nie czują się wystarczająco komfortowo. Prowadzenie rozmów może być ograniczone jedynie do najbliższych członków rodziny. Dzieci mogą się nie odzywać nawet przy bliskich przyjaciołach lub krewnych drugiego stopnia, takich jak dziadkowie lub kuzyni. Niemniej jednak, zaburzenie to u różnych pacjentów może dotyczyć funkcjonowania w różnych sytuacjach.