Tadeusz Natanson (ur. 26 stycznia 1927 w Warszawie, zm. 10 listopada 1990 we Wrocławiu) – polski kompozytor i pedagog.
Życiorys Edukacja Edukację muzyczną rozpoczął w okresie międzywojennym, w Szkole Muzycznej im. Mieczysława Karłowicza w Poznaniu. W latach 1939–1944 przebywał w Warszawie, gdzie pobierał lekcje fortepianu u Margerity Trombini-Kazuro i Jana Ekiera. W latach 1946–1956 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu, początkowo na Wydziale Pedagogicznym, a następnie na Wydziale Kompozycji pod kierunkiem profesorów: Kazimierza Wiłkomirskiego, Piotra Perkowskiego oraz Stefana Bolesława Poradowskiego.
W 1977 obronił w PWSM w Warszawie pracę doktorską nt. Muzykoterapia jako jedna z funkcji muzyki.
Działalność pedagogiczna Od 1957 przez 26 lat był wykładowcą tej wrocławskiej uczelni – od 1965 jako docent, od 1977 jako profesor. Pełnił funkcje dziekana Wydziału Instrumentalnego (1969-73) oraz Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki (1973–1975), kierował Katedrą Kompozycji i Teorii Muzyki (1970–1981), był Prorektorem ds. Dydaktyki (1975–1981). W 1972 założył Zakład Muzykoterapii, przekształcony następnie w Instytut, na którego czele stanął jako dyrektor.