Ulica Czerwonego Krzyża – ulica na warszawskim Powiślu, biegnąca od ul. Solec i ul. Dobrej do ul. Leona Kruczkowskiego.

Historia Ulica powstała w latach 1897–1898 jako przedłużenie ul. Rozbrat i droga dojazdowa do niewielkiego szpitala Rosyjskiego Czerwonego Krzyża (stąd jej nazwa), znajdującego się w górnym biegu ulicy, przy krawędzi skarpy. Początkiem szpitala było kilka pawilonów wybudowanych przed 1885 pomiędzy skarpą a ul. Smolną. Główny gmach szpitalny powstał w latach 1896–1897. Mieścił administrację placówki, płatną lecznicę i bezpłatne ambulatorium. Przed budynkiem znajdował się klomb z fontanną. W 1914 jako ostatni w zespole powstał budynek administracyjny, przed 1939 nadbudowany według projektu Józefa Szanajcy.

Ulicę poszerzono w 1900; równolegle powstały wielkomiejskie kamienice będące pierwszą mieszkaniową zabudową ulicy. Pierwszą z wybudowanych kamienic wzniósł dla siebie architekt Jan Hinz, kolejną wyróżniała bogata secesyjna ornamentyka fasady.

Dalsze kamienice wznoszone przy ulicy Czerwonego Krzyża powstały po 1912;