znana jest tylko z jednego okazu (ZMUC P92129). Gigantactis herwigi Bertelsen, Pietsch & Lavenberg, 1981 Pojedynczy okaz, ISH 972-1968, został opisany przez Bertelsena i wsp. Złowiony w południowym Atlantyku w lokalizacji 4°43'S, 26°39'W, na głębokości mniejszej niż 2000 m. Nazwa upamiętnia statek badawczy "Walther Herwig". Gigantactis ios Bertelsen, Pietsch & Lavenberg, 1981 Gatunek znany z trzech okazów, z których największy to samica o SL 5,7 cmGigantactis ios: Occurrence Records FishBase. Holotypowy okaz BMNH 1977.9.13.1 złowiony w północno-wschodnim Atlantyku, w lokalizacji 29°49'N, 23°00'W (stacja badawcza Discovery 7856) na głębokości między 1005 a 1250 m p.p.m. Inny okaz został złowiony u wybrzeży Madery. Gigantactis kreffti Bertelsen, Pietsch & Lavenberg, 1981 Holotypowy okaz ISH 1099-1971 złowiony w lokalizacji 39°19'S, 3°15'W (Walther Herwig station 406/71) na głębokości mniejszej niż 200 m p.p.m. Odnotowano kilka dalszych ryb tego gatunku, w południowo-wschodnim Atlantyku i północno-zachodnim PacyfikuGigantactis kreffti: Occurrence Records FishBase. Największa samica miała 25,2 cm SL. Gigantactis longicauda Bertelsen & Pietsch, 2002 Gatunek opisany przez Bertelsena i Pietscha w 2002 roku na podstawie pojedynczego okazu niedojrzałej płciowo samicy.