Shiloh i Corinth W pięć dni po zwycięstwie pod Donelson, 21 lutego 1862, nowo mianowany generałem majorem Grant został szefem Okręgu Zachodniego Tennessee. Jego armia została wzmocniona trzema dodatkowymi dywizjami i przemianowana na Armię Zachodniego Tennessee. Jednakże zazdrosny o jego sukcesy przełożony, gen. mjr Henry W. Halleck, szef Departamentu Zachodniego, odebrał Grantowi dowodzenie ekspedycją wzdłuż rzek. W dniach 2-17 marca kontrolę operacyjną sprawował gen. C.F. Smith. Po osobistej interwencji prezydenta Lincolna, Halleck ponownie oddał dowództwo Grantowi.
W kwietniu armia (pod nową nazwą) wzięła udział w swej pierwszej poważnej bitwie pod Shiloh. Pierwszego dnia bitwy armia poniosła znaczne straty. Dzięki poświęceniu 6. Dywizji gen. Benjamina Prentissa na pozycji zwanej 'Gniazdem Szerszeni', armia mogła uformować silne pozycje obronne i odeprzeć ostatni atak konfederatów tego dnia. W ciągu nocy nadciągać zaczęły dywizje Armii Ohio pod dowództwem gen. Buella, znacznie zwiększając siły Granta. Wzmocniony przez Buella i 3.