Ferroelektryk – dielektryk wykazujący histerezę w zewnętrznym polu elektrycznym. Z powodu występowania spontanicznie spolaryzowanych obszarów (domen) cechuje się bardzo dużą przenikalnością elektryczną.
Ferroelektryki stanowią podgrupę piroelektryków, wszystkie są też piezoelektrykami. Są dielektrykami nieliniowymi, co oznacza, że polaryzacja dielektryczna zależy od zewnętrznego pola elektrycznego w sposób nieliniowy. Charakterystyczna dla wszystkich ferroelektryków jest pętla histerezy dielektrycznej.
Historia Pierwszym odkrytym ferroelektrykiem była sól Seignette'a, stąd też dawna nazwa ferroelektryków: segnetoelektryki. Odkrycia tego dokonał w 1920 roku Joseph Valasek. W tym czasie były już znane ferromagnetyki, dlatego użyto przedrostka ferro (oznaczającego żelazo), mimo że ferroelektryki zawierające żelazo są bardzo nieliczne.