Habitus – termin etyczny stworzony przez Arystotelesa i rozwijany przez myślicieli wszystkich wieków, inaczej „sprawność” (w rozumieniu filozoficznym)
Koncepcja Arystotelesa Sprawność według Arystotelesa jest dyspozycją dobrego działania. W przypadku działania o charakterze moralnym sprawność nosi nazwę cnoty.
Koncepcja św. Tomasza Św. Tomasz rozwijał koncepcję Arystotelesa, dodając do niej sprawności nadprzyrodzone, takie jak wiara, nadzieja i miłość.
Koncepcja Pierre’a Bourdieu Według Pierre’a Bourdieu habitus oznacza nabyte umiejętności i kompetencje jednostki, które przyjmują postać trwałych dyspozycji, takich jak sposoby postrzegania świata czy reguły działania i myślenia. Habitus nie jest jednak zbiorem trwałych reguł i praw, przez co staje się on bardziej poręcznym i elastycznym narzędziem wskazującym właściwy sposób poruszania się w świecie.