Oprócz dwóch wspomnianych parafii, w 1855 powstał niewielki zbór staroluterański.
W II Rzeczypospolitej Po powrocie Leszna do Polski po I wojnie światowej, ponownie się pojawili w większej liczbie ewangelicy-Polacy, przeważnie luteranie. Pierwsze nabożeństwo odprawił dla nich ks. Gustaw Manitius z Poznania w kaplicy staroluterskiej przy ul. Paderewskiego, która do dziś pozostaje miejscem nabożeństw leszczyńskich ewangelików. 6 marca 1926 odbyło się zebranie organizacyjne polskiego zboru liczącego z czasem kilkadziesiąt osób, który stał się filiałem parafii poznańskiej. Wśród osób aktywnych w okresie międzywojennym byli m.in. Teodor Betting, właściciel fabryki fortepianów w Lesznie, Artur Ecke, właściciel fabryki fortepianów w Rawiczu, inżynier PKP Tadeusz Fijałkiewicz i dr Edmund Moenke, lekarz pediatra (zamordowany w Katyniu). W latach 30. polskie nabożeństwa odprawiano również co pewien czas w zakrystii kościoła ewangelickiego w Rawiczu. Podczas okupacji hitlerowskiej dalsze istnienie polskiej placówki kościelnej nie było możliwe.