Język asturleoński – kontinuum dialektalne wchodzące w skład języków romańskich. Dialektem posługują się mieszkańcy hiszpańskich prowincji Asturia, Leon, Zamora oraz Salamanka. Ponadto językiem tym posługują się mieszkańcy nielicznych portugalskich wsi w pobliżu granicy z Hiszpanią, a także w okolicach miasta Bragança. Dialektami asturleońskimi posługują się także mieszkańcy regionów Estremadura i Kantabria.
Język asturleoński, a także wszystkie dialekty pochodne, są blisko związane formą gramatyczną z językiem hiszpańskim, jednakże składnia oraz wymowa słów różni się od tradycyjnie używanego hiszpańskiego.
Język asturloński obecnie jest traktowany jako jeden z dialektów regionalnych, który występuje na terenie Hiszpanii, jednakże w 1906 r. Ramón Menéndez Pidal udowodnił, że w Królestwie Leónu w konsekwencji ewolucji języka łacińskiego mieszkańcy Leónu wyodrębnili zupełnie inny język, różniący się o typowych języków występujących na Półwyspie Iberyjskim. Językiem podobnym w formie oraz wymowie jest nielicznie używany w Portugalii język mirandyjski.