thumb|Grób Hieronima Feichta na warszawskim cmentarzu Powązkowskim Hieronim Feicht (ur. 22 września 1894 w Mogilnie, zm. 31 marca 1967 w Warszawie) – polski prezbiter katolicki, misjonarz św. Wincentego a Paulo, muzykolog, pedagog muzyczny i kompozytor. Specjalizował się w muzyce dawnej, szczególnie polskiego średniowiecza, renesansu i baroku.
Życiorys Szkołę podstawową ukończył w Mogilnie, by rozpocząć później naukę w Małym Seminarium Zgromadzenia Księży Misjonarzy w Krakowie. W tym czasie uczył się też gry na organach i teorii muzyki u Bolesława Wallek-Walewskiego. W latach 1914–1918 odbył studia teologiczne w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy. Święcenia kapłańskie otrzymał 24 czerwca 1917 w katedrze wawelskiej z rąk księcia-biskupa Adama Stefana Sapiehy. Początkowo pracę duszpasterską pełnił przy kościele pw. św. Wincentego na krakowskim Kleparzu, skąd przeniesiony został jako nauczyciel Małego Seminarium w Krakowie na Nowej Wsi. W 1919 r. mianowany został prefektem Małego Seminarium Arcybiskupiego we Lwowie. Jednocześnie rozpoczął naukę w konserwatorium lwowskim w zakresie kompozycji i gry na organach u Mieczysława Sołtysa. W 1921 podjął studia muzykologiczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza u Adolfa Chybińskiego. W 1925 otrzymał stopień doktora z filozofii za pracę Kompozycje religijne Bartłomieja PękielaH.