mały|Grób Franciszka Wójcika na cmentarzu parafialnym w Ruszczy Franciszek Wójcik (ur. 17 października 1863 w Wyciążach, zm. 3 stycznia 1941 tamże) – polski rolnik, polityk, minister.

Życiorys W rodzinnej wsi uczęszczał do szkoły ludowej, a następnie dalszą wiedzę zdobywał jako samouk.

Od 1895 był działaczem Polskiego Stronnictwa Ludowego. W latach 1895–1900 i 1907–1911 poseł na Sejm Krajowy Galicji, w latach 1907–1911 poseł do Reichratu Przedlitawii (parlament austriacki) w Wiedniu. Publikował na łamach pism: „Przyjaciel Ludu”, „Niedziela” i „Piast”, ceniony mówca. Wieloletni wójt rodzinnej wsi. Członek honorowy Towarzystwa Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu od 1896Sprawozdanie z Zarządu Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu. 1909 R.40, s. 12..

Współpracownik Jana Stapińskiego, po rozłamie w PSL (1913) opowiedział się po jego stronie, współtworząc PSL-Lewica. Popierał ruch strzelecki związany z Komisją Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych.

W 1914 jako przedstawiciel PSL-Lewica był członkiem sekcji zachodniej Naczelnego Komitetu NarodowegoKonstanty Srokowski, N.K.N. Zarys historii Naczelnego Komitetu Narodowego, Kraków 1923, s. 146..

W okresie od 29 grudnia 1918 do 16 stycznia 1919 był ministrem bez teki w rządzie Jędrzeja Moraczewskiego.