Upadek międzywojennego idealizmu politycznego i pacyfizmu (ideologia Echnatona) i wkroczenie narodów na drogę wojny i przemocy (ideologia Horemheba) również znajduje odzwierciedlenie w gorzkim przesłaniu powieści. Waltari, który w czasie sowiecko-fińskiej wojny pracował w Państwowym Biurze Informacji, był świadkiem cynicznej zmiany sojuszy swojego kraju i propagandy opartej na kłamstwach i półprawdach, podobnie jak robiły to starożytne mocarstwa opisane w jego powieści.
Ponadto można dopatrzyć się w powieści nawiązań i aluzji do współczesnych autorowi ideologii i filozofii humanistycznych. Ważny w powieści wątek religijny nawiązuje do problemu pochodzenia religii monoteistycznej, judaizmu i chrystianizmu. W zinstytucjonalizowanym kulcie Amona można dopatrzyć się przedstawienia praktyk chrześcijaństwa, jego kleru i kultu wizerunków, a w reformach Echnatona nawiązania do pierwotnego nauczania Chrystusa i Nowego Testamentu.