Awel Jenukidze (; ur. w Ckadisi w guberni kutaiskiej, zm. 30 października 1937 w Moskwie) – gruziński, a później radziecki bolszewik, członek Komitetu Centralnego WKP(b), sekretarz Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK) ZSRR.
Życiorys W 1897 ukończył szkołę techniczną w Tyflisie (Tbilisi), od 1898 działał w SDPRR, po rozłamie w partii został bolszewikiem, za działalność rewolucyjną w 1914 został aresztowany i zesłany do Kraju turuchańskiego w guberni jenisejskiejPrzewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.) [dostęp 2024-10-30]. W 1916 powołany do rosyjskiej armii, w czerwcu 1917 wszedł w skład Komitetu Wykonawczego Rady Piotrogrodzkiej i wkrótce potem Piotrogrodzkiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, od listopada 1917 kierował Wydziałem Wojskowym WCIK. Od 28 września 1919 do 30 grudnia 1922 był sekretarzem WCIK, a po utworzeniu ZSRR od 30 grudnia 1922 do 3 marca 1935 pełnił funkcję sekretarza Prezydium Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK) ZSRR, jednocześnie wchodząc w skład Centralnej Komisji Kontroli RKP(b)/WKP(b), w której od 13 lipca 1930 do 26 stycznia 1934 zasiadał w prezydium. Od 10 lutego 1934 do 7 czerwca 1935 był członkiem KC WKP(b), a jednocześnie od 5 marca do 27 maja 1935 pełnił funkcję przewodniczącego CIK Zakaukaskiej FSRR.