Dzięki sprowadzonym tutaj licznym relikwiom świątynia stała się celem licznych pielgrzymek i znacznym ośrodkiem kultu religijnego. Kulminacyjnym dniem w roku liturgicznym był 29 czerwca, święto Apostołów Piotra i Pawła. Pielgrzymi przybywali do Königslutter z różnych miejsc Świętego Cesarstwa, przede wszystkim z Saksonii, Dolnej Nadrenii i Turyngii. Budowę opactwa ukończono w 1170 w dobie panowania saskiego księcia Henryka Lwa. Königslutter wchodził w skład utworzonego przez Welfa księstwa. Nota bene, w kościele pochowano także ojca Henryka Lwa – Henryka Pysznego (zm. w 1139) oraz żonę Lotara III – Rychezę (zm. 1140).
Architektura Świątynia jest trójnawową bazyliką z transeptem, oraz westwerkiem. Prezbiterium kościoła jest trójnawowe, każdą nawę zamyka półkolista apsyda. Podobne absydy przylegają do wschodnich ścian transeptu. Wnętrze kościoła nakryte jest sklepieniem krzyżowo-kolebkowym, które spoczywa na masywnych konsolach wmurowanych w lico ścian. Konsole są barokowe, mają formę masek figuralnych. Zgodnie z architekturą katedr cesarskich zastosowano system wiązany – jednemu przęsłu nawy głównej odpowiadają dwa przęsła naw bocznych. Podział na przęsła został uwydatniony za pomocą gurtów. Arkady międzynawowe wsparte są na filarach o prostokątnym rzucie.