Waldemar Preiss (ur. 11 grudnia 1908 w Łodzi, zm. 11 grudnia 1973 w Bydgoszczy) – polski duchowny luterański, długoletni proboszcz parafii ewangelicko-augsburskiej w Bydgoszczy, senior diecezji wrocławskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, redaktor, więzień KL Dachau.
Życiorys
Młodość i wykształcenie Urodził się w rodzinie rzemieślniczej, był synem Adolfa Preissa i Pauliny z d. Thoma. Po nauce w łódzkim Gimnazjum Humanistycznym B. Brauna, studiował na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego, a także jakiś czas równolegle polonistykę i germanistykę. Przez 3 lata był prezesem Korporacji Akademickiej Icaria.
Działalność w II Rzeczypospolitej Został ordynowany na duchownego 8 marca 1931 r. w Warszawie. Po ordynacji przez rok był wikariuszem w parafii Św. Trójcy w Warszawie. 15 marca 1932 r. został mianowany administratorem parafii bydgoskiej, z którą pozostał związany 41 lat, do końca życia. W pierwszych latach urzędowania objął również administrację zborów w Grudziądzu (z przerwą w latach 1933–1935, gdy funkcję tę sprawował na miejscu ks. Ryszard Danielczyk) i w Toruniu. Mimo młodego wieku, w szybkim tempie przyczynił się do ożywienia życia religijnego, rozwoju pracy młodzieżowej i uporządkowania finansów parafii. Od 1 lutego 1935 r. do września 1939 r.