Działalność powojenna Do Bydgoszczy powrócił 1 października 1945 r. i ponownie stanął na czele parafii. Dzięki temu parafia uzyskała kościół Zbawiciela przy ul. Warszawskiej i plebanię przy Wałach Jagiellońskich oraz 2 cmentarze. W związku z powojennym niedostatkiem duchownych, 1 marca 1947 r. został mianowany delegatem Konsystorza na Dolny Śląsk, gdzie pełnił obowiązki seniora diecezji wrocławskiej i administratora 10 parafii, z siedzibą we Wrocławiu. W Bydgoszczy zastępował go ks. senior Trenkler z Torunia i wikariusze - studenci starszych lat teologii. W 1950 r. został członkiem Synodu, a w 1952 r. powrócił na stałe do Bydgoszczy. W latach 1952–1954 był redaktorem „Strażnicy Ewangelicznej”, doprowadził również do wydania kilku religijnych pozycji książkowych. W 1962 r. zorganizował filiał w Sępólnie Krajeńskim. Był inicjatorem powołania Wojewódzkiego Oddziału Polskiej Rady Ekumenicznej w maju 1969 r. Swą wieloletnią pracą, wysokim poziomem kazań, religijną i patriotyczną postawą ks. Preiss zdobył szacunek wykraczający poza granice parafii.