Henryk Wojciech Jakub Wiercieński (ur. 15 lipca 1843 we wsi Kłodnica Górna k. Bełżyc, zm. 16 października 1923 w Lublinie) – polski historyk regionalista, publicysta. Związany z Lubelszczyzną i ChełmszczyznąEncyklopedia Chełma, t. I. Ludzie. Chełm: Wydawnictwo Gaudium 2011, s. 316–317. ISBN 978-83-61149-13-2 (autor artykułu „Wiercieński Henryk Wojciech Jakub”: Andrzej Stępnik)..
Życiorys Urodził się w Kłodnicy Górnej k. Bełżyc. Pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Ślepowron, wywodzącej się z Podlasia. Gniazdem rodowym Wiercieńskich była miejscowość Wiercień Duży nieopodal Siemiatycz. Gimnazjum Lubelskie ukończył w 1860 r. Z powodów politycznych nie ukończył studiów na Wydziale Prawa i Administracji Szkoły Glównej w Warszawie. Był uczestnikiem powstania styczniowego, walczył w oddziale gen. Langiewicza, biorąc udział w bitwach pod Wąchockiem, na Świętym Krzyżu i w Staszowie. Pod Małogoszczem dostał się do niewoli i przebywał w więzieniach do stycznia 1864 r, kiedy to został zesłany na Sybir. Po powrocie do domu w Niezabitowie zajął się gospodarowaniem. Zrujnowany, osiedlił się w 1880 r. w Nałęczowie, prowadząc działalność naukowo-publicystyczną. W 1915 r. przeniósł się do Lublina. Położył duże zasługi w obronie polskości Chełmszczyzny, gromadząc i publikując materiały dotyczące tego regionu.