Fernand Louis Armand Marie de Langle de Cary (ur. 4 lipca 1849 w Lorient, zm. 19 lutego 1927 w Paryżu) – francuski generał, dowódca 4 Armii podczas I wojny światowej.
Życiorys Karierę we francuskiej armii rozpoczął w roku 1869 zaciągając się do jednostki kawaleryjskiej Szaserów Afrykańskich (Chasseurs d'Afrique). Wziął udział w przegranej przez Francję wojnie francusko-pruskiej, podczas której został ranny. Następnie został wykładowcą we Francuskiej Akademii Wojskowej. W 1900 awansowano go do stopnia generała i mianowano na stanowisko dowódcy brygady kawalerii w Algierii. W 1912 roku mianowany członkiem Francuskiej Najwyższej Rady Wojennej.
W latach 1914–1915 był dowódcą 4 Armii. Na jej czele w sierpniu 1914 poniósł bolesną porażkę z wojskami niemieckimi w bitwie o Ardeny. Uczestnik I bitwy nad Marną, która powstrzymała dalszy marsz Niemców na zachód. Następnie w 1915 dowodził siłami francuskimi w Szampanii, na czele których przeprowadził nieudaną i okupioną ciężkimi stratami ofensywę na pozycje niemieckie.