W 1992 pełnił krótko funkcję wiceministra transportu.

Po zakończeniu kadencji parlamentu w 1993 powrócił do wykonywania zawodu lekarza. Pracował jako neurochirurg w Szpitalu Św. Jakuba w Wilnie (do 1998), pełnił również funkcję prezesa Centrum Neurochirurgii Powiatu Wileńskiego (1994–1998). Od 1992 do 1996 pobierał nauki na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wileńskiego. W 2001 uzyskał stopień docenta na Litewskim Uniwersytecie Prawniczym. Pracował jako komentator i sprawozdawca dzienników „Kauno diena” (1993–1999) i „Respublika” (1999–2000).

W 1994 został przewodniczącym Partii Postępu Narodowego, którą kierował do 2007. W wyborach lokalnych z 2000 uzyskał mandat radnego Wilna z listy Nowego Związku (Socjalliberałów). W tym samym roku powrócił do parlamentu, również z ramienia tego ugrupowania (jako przedstawiciel Partii Postępu Narodowego). W 2004 skutecznie ubiegał się o reelekcję jako kandydat partii Porządek i Sprawiedliwość, do której ostatecznie przystąpił w 2007, wchodząc w skład jego rady.

W wyborach w 2008 kandydował w okręgu Kretynga, przegrał w okręgu w II turze z Vaidotasem Bacevičiusem, a mandat uzyskał z listy krajowejGłówna Komisja Wyborcza – Wybory 2008 .