Ulica Drewniana – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.

Historia Ulica, pierwotnie zaczynająca swój bieg od współczesnej ulicy Elektrycznej, została wytyczona w XVII wieku wraz z jurydyką Aleksandria. Później stała się aleją, biegnącą wzdłuż kanału będącego częścią założenia ogrodowego związanego z pałacem rodziny Gozdzkich-de Nassau przy ulicy Sewerynów. Kanał w pałacowym ogrodzie Gozdzkich wykopano około roku 1760; twórcą projektu tego założenia był prawdopodobnie Efraim Schröger.

Na wolnych terenach pod koniec XVIII wieku pojawiła się drewniana zabudowa, i stąd pochodzi nazwa ulicy, po raz pierwszy widoczna na planie z roku 1808.

Okoliczne tereny jak i całe Powiśle od wieków były niszczone przez wezbrane wody Wisły, które podczas powodzi zabierały ze sobą nietrwałe, drewniane zabudowania. Najdłużej, do roku 1938, dotrwał tylko jeden z kilku budynków powstałych w końcu XVIII stulecia.

Jednak okolica przeszła gruntowną metamorfozę dużo wcześniej: przed rokiem 1817 kanał został skrócony przy okazji wytyczania ul. Dobrej, zaś pałac Gozdzkich spłonął w pożarze około roku 1778. Po tym czasie opuszczone ogrody zdziczały, a kanał stał się zaniedbanym rozlewiskiem z wysepką.

Od powstałego wtedy bajora pochodzi nazwa ul. Topiel, zaś sam kanał zasypano około roku 1865 wytyczając nowe parcele przy ul.